فارسی 1 غریبه ای میان خانواده

یادش بخیر ،مادر بزرگم را می گویم .قصه گوی خوبی بود و خاطرات دوران جوانی اش را با چنان مهارتی تعریف می کرد که شنیدنش را به هر فیلم و سریالی ترجیح می دادم . لحن آشنایش وقتی با نگاه مهربانش آمیخته می شد ، جذابیت حرف هایی که هرکدام درس زندگی بود را برایم چند برابر می کرد. هیچ وقت شروع صحبت هایش طوری نبود که احساس کنم نصیحت می شم اما خاطرات او از گذشته ، اتفاقات خوشایند و ناخوشایندی که شخصیت های آن همه از نزدیکانم بودند ،احساس خوشایندی برایم داشت. نتیجه تمام تلاش ها ،گذشت ها و داشتن ها و نداشتن هایش را می دیدم. خانواده ای که اعضای آن یکدیگر را دوست دارند و در غم و شادی شریک هم هستند .این روزها دیگر او نیست که وقتی دور هم جمع می شویم خاطراتش حال و هوایمان را تغییر دهد. دیگر بزرگ ترهایمان هم حوصله ندارند قصه ی زندگی تعریف کنند ، اما بیگانه ای در خانه ی ما و در جمع ما وارد شده است که مدام حرف می زند. قصه ی زندگی می گوید. با حرف هایش به خلوتمان سرک می کشد و نقشش روز به روز پر رنگ تر می شود. این گوینده آنقدر مهم و تاثیر گذار شده است که حتی بیشتر از مادرمان با ما حرف می زند. وقتی کنار هم هستیم هم باز او حرف می زند. این تازه وارد باهم بودن هایمان را هم بی هم کرده است. البته در این جعبه ی جادویی همه چیز پیدا می شود. فیلم ،اخبار،ورزش،آهنگ ،آموزش و.... مثل هر وسیله ی دیگری می توان از آن استفاده ی خوب و بد داشت اما چون عضو جدید خانواده ی مان شده ، باید روی آن حساس تر و دقیق تر باشیم. او تنها یک وسیله ی سرگرمی نیست. سازنده ی سبک زندگی ما و تربیت کننده ی فرزندان مااست . بیشترین بخش تاثیر گذار آن هم فیلم های آن است چون ما آدم ها ذاتا در مقابل آموزش مستقیم جبهه می گیریم، پس میزگرد و سخنرانی می تواند تاثیر بگذارد اما فیلم اگر داستان و ساختار جالبی داشته باشد آنقدر به ما و زندگی مان نزدیک می شود که گاهی بدون آنکه بخواهیم شبیه به شخصیت های آن می شویم.

 این صفحه ی جادویی تا وقتی پشت بام خانه هایمان مجهز به بشقاب های ماهواره نشده بود ، مشکلات کم تری درست می کرد . اما مدت هاست که  با روشن شدن خود ، تمام این دهکده ی جهانی را به خانه ی مان می آورد. از علم و دانش و فرهنگ تا انحرافات و مشکلات اخلاقی. مدیریت بر نحوه ی استفاده از آن هم سخت است. خیلی از خانواده های ایرانی که پذیرای این مهمان تازه وارد در خانه هایشان شدند ، در حد اعتقادات خود ،از برخی برنامه ها استفاده کردند.و برخی دیگر را حذف کردند. اما از سال گذشته شبکه ای راه اندازی شد که این روزها موافق و مخالفان بسیار دارد .

فارسی وان غریبه ای که به  زبان مادری ما دوبله شده و با انتخاب فیلم هایی با سوژه های جذاب و اصطلاحا بدون «صحنه» خیلی زود شد قصه گوی عصر های بلند تابستان و شب های طولانی زمستان بعضی ها . نوروز امسال ساعت دید و بازدید خیلی ها را ساعت پخش سریال ویکتوریا تعیین می کرد و این روزها هم که از مکالمات مردم در اتوبوس و مترو گرفته تا مهمانی های خانوادگی ،صحبت سریال سفری دیگر است و .......چیزی که هر بیننده ی بی طرفی با بررسی فیلم ها و موضوعات آن متوجه اش می شود ،این است که یکی از بزرگ ترین افتخارات و دارایی های ما در خطر است . مفهوم ارزشمندی که غرب با تمام داشته هایش این روزها به فکر افتاده تا برای پررنگ تر شدن آن تلاش کند!  نهاد "خانواده" اکسیر داشتن زندگی موفق ،تربیت فرزندانی توانا و به آرامش رسیدن تمام اعضای آن.